मित्र

 काही माणसं

      आयुष्यात उशिरा येतात,

               पण आल्यावर

                       वाटतं,

              *यांचीच तर*

        *वाट पाहत*

*होतो आपण.*

         कधी न मागता

                 साथ देतात,

                        *कधी न*

                *बोलताही मन*

        *समजून घेतात.*

त्यांच्या एका छोट्याशा

      काळजीत,

          *आपल्याला*

                *आपलेपणाचा*

           *स्पर्श मिळतो.*

      आयुष्याच्या गर्दीत

हरवलेलो असताना,

     *ते अलगद हात धरून*

            *सोबत चालतात.*

                   मग जाणवतं,

            *उशीर झाला*

      *म्हणून काय झालं.?*

*काही भेटी या*

      *नशिबाने लिहिलेल्या*

              *असतात.*

                      कारण काही

                माणसं येतातचं

        अशी की,

*त्यांच्या येण्याने संपूर्ण*

       *आयुष्याला एक*

               *सुंदर अर्थ*

                       *मिळतो.* 

    *❝ आपुलकीच्या माणसांसाठी ❞*

विनोदकुमार महाजन