दु:खाचा साथी
*संकटात एकमेकांना* *आधार द्या....* ✍️ २८०० *विनोदकुमार महाजन* @@@@+++ प्रत्येक मनुष्याला त्याच्या आयुष्यात कांहीं ना कांहीं संकटे , दुःख असतेच असते. अशावेळी त्या व्यक्तीला खंबीर मानसिक आधार देणारे , संकटात कोणी तरी खंबीरपणे पाठीशी उभे राहणारे , संकटात धावून येणारे कोणीतरी जीवाभावाचे असावे असे वाटते. आणी ते स्वाभाविक पण आहे. सुखदुःखात एकमेकांना समजावून घेणारे , आपले दुःख हलके करणारे कोणीतरी असावे असे प्रत्येकाला वाटत असते. दु:ख , संकटे एकट्याने भोगण्यापेक्षा त्यात कोणीतरी भागीदार असावा असे वाटणे साहजिकच आहे.त्यामुळे दु:खाची तीव्रता नक्कीच कमी होऊ शकते. पण अशा बिकट प्रसंगी जीवाभावाचा खरा मैतर , सखा , जीवलग दोस्त मिळणे खरेच कठीण असते का .? सुकाळ सोबती दुनिया म्हणतात ते उगीचच का ? ज्याच्यापाशी आपण आपले सगळे दुःख हलके करू आणी प्रसंगी त्याच्या खांद्यावर डोके ठेवून अगदी मनमोकळे अन् ढसाढसा रडू सुध्दा , असे एखादे तरी नाते असावे असे आपणास नेहमीच वाटत असते. आई आणी वडील सोडले तर या जगात खरे जीवाभावाचे खरेच कोणी सापडू शकेल का हो ? आणी ज्याला लहानपणापासून आई वडीलांचे छत्रच नाही , ज्यांना ...